Het nut van collega’s

Share on linkedin
Share on twitter
Share on facebook
Share on email

Eigenlijk wilde ik hierboven zetten ‘het nut van een goede plug’, maar bij nader inzien gaat deze blog daar niet over. Die plug vormt wél de aanleiding voor dit verhaal.

Wat was het een oorverdovend lawaai vorige week in mijn keuken, toen die plank van mijn muur donderde. En wat gaf het een tergende rotzooi. Jazeker, het benadrukt het feit dat pluggen en schroeven niet mijn afdeling zijn. Maar dat is in één zin gezegd, en in één foto uitgedrukt.

De kleur van de wolken

Dat collega’s wel mijn ding zijn, werd mij weer eens duidelijk toen ik afgelopen weken moest werken terwijl mijn hoofd daar eigenlijk niet naar stond. Dat heb ik wel eens. Verdrietige tijden, gelukkige tijden, wiebelige tijden.

Maar hoe de kleur van de wolken ook is, het motto business as usual geldt elke dag. Want een dag niet gewerkt, is een dag niet verdiend. En dat voel je als zzp’er heus na een maand. En dus tik ik voort. Mail ik verder. Bel ik door. Zet ik mijn ‘gedoe’ zoveel als mogelijk is, stil in mijn hoofd en op de achtergrond.

Dit is werkgeluk

Al vertel ik ondertussen wel heel graag wat me bezighoudt aan mijn samenwerkers. Deel ik frustraties en het tranendal met ze. Vier ik overwinningen en de liefde. Hoor ik bij de koffie wat hen beroert. Hoor ik bij de lunch hoe zij vragen om advies. Voel ik energie over en weer gaan omdat we kantoor houden in dezelfde ruimte. En zetten we samen tanden in uitdagingen.

Die afleiding houdt mij gaande. Dat ervaar ik als werkgeluk. Zo vallen de scherven door het ontbreken van de juiste plug samen met mijn collega’s van Krachtfactor. Dank collega’s!